Zahra Baker urodziła się 16 listopada 1999 r. Była córką Emily Dietrich i Adama Bakera, którzy mieszkali w Wagga, w Australii. Emily, zaraz po porodzie przechodziła depresję poporodową, a to spowodowało, że nie mogła i nie chciała zajmować się dzieckiem. Dobrowolnie zrzekła się praw i całą opiekę nad noworodkiem przekazała Adamowi.
Gdy Zahra ukończyła 5 lat, w 2004 roku, Adam otrzymał propozycje pracy w dużej cukierni w Giru w stanie Queensland, więc wraz z rodzicami postanowili się przeprowadzić by zacząć nowe życie.
Niestety rok później w 2005 roku lekarze zdiagnozowali u Zahry raka kości, a nowotwór wkrótce zaatakował również płuca dziewczynki. W rezultacie amputowano jej dolną część jednej nogi i musiała nosić aparaty słuchowe, ponieważ straciła słuch.
![](https://i0.wp.com/zaginieniprzedlaty.com/wp-content/uploads/2020/12/91499014-88B7-4327-937E-A6217F3D0EEF.jpeg?resize=330%2C248&ssl=1)
Nowa miłość Adama
Adam Baker podobno poznał Elisę Fairchild (pochodzącą z zachodniej Karoliny Północnej) online na stronie internetowej IMVU. Elisa Fairchild odwiedziła Adama Bakera w Queensland i wkrótce się pobrali. Kobieta była wcześniej mężatką sześć razy, a w chwili zawarcia związku małżeńskiego z Adamem nadal była zamężna, o czym mężczyzna nie wiedział.
Na krótko przed przeprowadzką do Stanów Zjednoczonych z ojcem i nową macochą rak Zahary przeszedł remisję.
Po przeprowadzce do Karoliny Północnej państwo Bakers osiedlili się w Hickory, gdzie Zahra zapisali ją także do szkoły podstawowej. Amerykańska edukacja nie trwała jednak długo, ponieważ macocha postanowiła, że dziewczynka będzie uczyć się w domu.
Nie wiadomo jednak, czy kiedykolwiek zapewniła jej nauczanie. Podejrzewa się, że Zahra została zabrana ze szkoły, ponieważ donoszono o złym traktowaniu dziecka przez Elisę. Wielu sąsiadów Zahry twierdziło, że Elisa znęcała się fizycznie i psychicznie oraz zaniedbywała pasierbicę.
Dwóch nauczycieli odwiedziło dom Zahry, po tym jak dziewczynka w czwartej klasie przyszła do szkoły z podbitym okiem. Małżeństwo wiele razy zmieniało miejsce zamieszkania, zanim osiedlili się w Hickory. To było głównym powodem że do systematycznych wizyt nie dochodziło.
Pożar i porwanie
9 października 2010 o 5:30, Elisa zadzwoniła pod numer 911, informując o pożarze na tyłach rodzinnej rezydencji w Hickory. Policja szukając przyczyn pożaru, odnalazła list, który miał sugerować porwanie córki właściciela firmy i zarazem szefa Adama, Marka Coffeya. Sprawcy zażądali w nim jednego miliona dolarów okupu za życie córki Marka, ale dziewczynka cały czas była z rodziną. List pozostawiony został na firmowej ciężarówce Adama i zaadresowany był do Marka Coffeya.
Gdy zorientowano się że Zahry nie ma w jej pokoju i nigdzie nie mogą jej odnaleźć, Adam stwierdził, że ktokolwiek wzniecił ten pożar, zrobił to, aby odwrócić uwagę rodziny i porwał Zahrę. Powiedział również, że rzekomy porywacz pomylił dziewczynki i zamiast córki szefa porwał nieświadomie jego córeczkę.
Adam zeznał, że ostatni raz widział córkę o 2:30 w nocy, śpiącą w swoim pokoju. Policja, która początkowo rozważała opcję uprowadzenia dziecka, szybko obaliła ten trop, ponieważ odkryli przyczynę pożaru. Ogień zaprószono umyślnie poprzez rozlanie benzyny, która pochodziła z ciężarówki firmowej Adama. Sprowadzone na miejsce psy tropiące, które wyczuły w obu ciężarówkach zapach zwłok – wtedy główną podejrzaną stała się macocha dziewczynki.
Śledztwo
10 października 2010 roku Elisa Baker została aresztowana za różne inne przestępstwa, w tym za bigamię, stosowanie gróźb karalnych, wypisywanie fałszywych czeków, kradzież i prowadzenie pojazdu z cofniętym prawem jazdy.
Elisa była tak pewna siebie i swoich emocji, że zgodziła się na badanie przy pomocy wariografu, którego wbrew swojej pewności, nie przeszła. Zapytano ją, czy skrzywdziła Zahrę, czy znała kogoś, kto skrzywdził Zahrę i czy wie, kto napisał list z żądaniem okupu. Po okazanym wyniku z wariografu śledczy mieli już pewność, że to Elisa stoi za zniknięciem dziewczynki.
27 października policjanci znaleźli przy drodze w hrabstwie Caldwell, kilka kilometrów od dawnej rezydencji Elisy, protezę nogi. Wydział policji w Hickory potwierdził zgodność numeru seryjnego znalezionej protezy nogi z dokumentacją medyczną Zahry, którą uzyskali z Australii.
Kobieta początkowo przyznała się jedynie do napisania i podrzucenia listu, a całą winę usiłowała zrzucić na Adama. Zeznała, że dziewczynka 24 września nagle zmarła, co spowodowało panikę w obojgu, nie wiedzieli co zrobić. Powiedziała następnie, że to Adam poćwiartował swoją córkę, a szczątki rozrzucił w różnych miejscach hrabstwa.
Żeby uniknąć kary więzienia za zabójstwo pierwszego stopnia, w listopadzie 2010 roku, Elisa Baker zaczęła współpracować z policją i wskazała miejsca w hrabstwie Catawba i Caldwell, gdzie rozrzucone zostały szczątki Zahry. Znaleziono wiele kości dziewczynki, jednak głowę Zahry znaleziono dopiero kilka lat później.
Elisa powiedziała również policji, że znajdą części ciała Zahry w syfonie wanny, a plastikowe rękawiczki, których użyła są w jej łazience.
Proces
Sąd oczyścił Adama z zarzutów morderstwa, ponieważ policja ustaliła, że jego telefon nigdy nie logował się w miejscach, w których odnaleziono szczątki dziewczynki. Według wież telefonii komórkowej logowała się tam tylko Elisa.
Elisa Baker została oskarżona przez wielką ławę przysięgłych o morderstwo drugiego stopnia 22 lutego 2011 r. Macocha byłaby oskarżona o morderstwo pierwszego stopnia, gdyby nie doprowadziła organów ścigania do szczątków Zahry.
Akt oskarżenia zawierał wiele szokujących szczegółów. Mówi między innymi o tym, że 42-letnia Elisa Baker okaleczyła i poćwiartowała ciało dziewczynki, aby utrudnić wykrycie przestępstwa oraz prowadzenie dochodzenia. Już wcześniej kobieta utrudniła śledztwo tym, że nie przyznała się do napisania listu z żądaniem okupu. Finalnie macocha przyznała się, że poćwiartowała ciało dziewczynki, a następnie porzuciła szczątki w różnych miejscach. Dodała również, że kiedy zgłoszono zaginięcie dziewczynki, ta od dwóch tygodni już nie żyła.
W dokumentacji śledztwa znajduje się też nakaz rewizji, wydany 27 października 2010, którego celem było odnalezienie gumowych rękawiczek oraz worków na śmieci użytych przy okaleczaniu ciała Zahry.
W akcie oskarżenia można przeczytać również o tym, że macocha wcześniej znęcała się fizycznie i psychicznie nad pasierbicą, która w wieku 5 lat straciła nogę i słuch w walce z chorobą nowotworową. Oskarżona wykorzystała zaufanie jakim darzyła ją dziewczynka, aby popełnić makabryczną zbrodnię.
Macocha dziewczynki została również oskarżona o bigamię. Według urzędnika sądowego powiatu Catawba poślubiła ojca Zahry, zanim otrzymała rozwód ze swoim poprzednim mężem.
Adam zaprzeczył jakiemukolwiek udziałowi w śmierci Zahry, a policja nie znalazła żadnych wiarygodnych dowodów, że miał jakikolwiek udział w jej śmierci.