Przypadek, który opiszę, to morderstwo dziewczyny z miejscowości Alaryd w Szwecji. W chwili śmierci Karina Holmer miała 19 lub 20 lat.
W 1996 roku Karina wygrała 1500 dolarów na loterii i postanowiła wykorzystać te pieniądze na podróż do USA. Myśl o ucieczce z małej wioski i przygodzie ją ekscytowała. Kobieta zdecydowała, że pojedzie do Bostonu, gdzie będzie pracować u rodziny jako au pair, a przez resztę czasu cieszyć się tętniącym życiem miastem.
![](https://i0.wp.com/zaginieniprzedlaty.com/wp-content/uploads/2021/02/EDA347FE-FE78-4079-91AD-73D7F5259658.jpeg?resize=800%2C800&ssl=1)
Karina przyjechała do USA i podjęła pracę u Franka Rappa i Susan Nichter. Opiekowała się dwojgiem ich małych dzieci. Frank i Susan mieszkali w Dover w stanie Massachusetts. Karina nie przebyła w USA długo, kiedy zaczęła pisać do domu. Narzekała, że jest zmęczona ciągłym sprzątaniem i że nie tak wyobrażała sobie swoją podróż. W ciągu tygodnia pracowała zgodnie z planem, a w weekendy jej pracodawca Frank pozwalał jej mieszkać w swoim studiu w Bostonie, gdzie on sam pracował w tygodniu. Studio okazało się doskonałym miejscem wypadowym do zwiedzania i podziwiania miasta w ciągu dnia, a co ważniejsze dla Kariny, do korzystania z miejskiej sceny klubowej w nocy.
Piątek, czerwiec 1996 rok
Tego wieczoru Karina i jej trzy przyjaciółki udały się do Zanzibaru, popularnego klubu przy Boylston Place. Pomimo tego, że Karina była niepełnoletnia, nigdy nie miała problemów z dostaniem się do klubów w Bostonie. Miała fałszywy dowód, poza tym ładne, młode kobiety zwykle wpuszczano.
Wieczór składał się ze zbyt dużej ilości alkoholu i dużej ilości tańca. Karina odłączyła się od swoich przyjaciół, ale przez całą noc widzieli ją w klubie. Wczesnym rankiem, ok. 3.00, Karina poszła do łazienki, gdzie zemdlała i została wyrzucona z klubu.
Karina błąkała się pijana i samotna po tak zwanym “Zaułku”. Mając ochotę na dalszą zabawę, natknęła się na bezdomnego mężczyznę, z którym przez chwilę tańczyła.
Po tym, gdy Karina wyszła z klubu, widziało ją jeszcze wielu różnych świadków. Ludzie twierdzili, że widzieli ją wsiadającą do samochodu z grupą mężczyzn. Niektórzy twierdzą, że wsiadła do taksówki. Inni, że spacerowała po różnych ulicach w pobliżu klubu. Policja nie potwierdziła żadnej z tych obserwacji.
Świadkowie wielokrotnie mówili śledczym, że widzieli Karinę rozmawiającą z mężczyzną o nazwisku Herb Whitten. Rzucał się w oczy ze względu na swoją dużą posturę i tendencję do ubierania siebie i swojego psa w koszulki Supermana. Prawdopodobnie Whitten był ostatnią osobą, która widziała Karinę żywą (oprócz jej zabójcy).
Przerażające odkrycie
Bezdomny mężczyzna przeszukiwał śmietnik w poszukiwaniu puszek lub butelek w dzielnicy Fenway w Bostonie. Podczas poszukiwań znalazł coś więcej, niż się spodziewał – ludzkie ramię. Zszokowany swoim odkryciem, udał się na najbliższy posterunek policji.
Policję przeraziło to, co znajdowało się w śmietniku. Okazało się, że to Karina Holmer, ale tylko w połowie. Dolna część jej ciała, od pasa w dół, nigdzie nie została odnaleziona.
Część jej ciała, którą odkryto, znajdowała się w nieskazitelnym stanie. Na jej ciele nie znaleziono brudu ani niczego podobnego, a makijaż, który zwykle nosiła, został zmyty.
Karina zmarła przez uduszenie, o czym świadczyły ślady na jej szyi. Miała również zaczerwienienia na nadgarstkach, co sugerowało, że były związane. Poza tym nie miała żadnych siniaków, zadrapań ani śladów walki z zabójcą.
Podejrzani
W sprawie morderstwa Kariny Holmer było niewielu podejrzanych.
Herb Whitten, mężczyzna z psem i koszulką Supermana, miał mocne alibi. Wracał samochodem do domu w Andover po tym, jak rozmawiał z Kariną. Podczas jazdy dostał mandat za przekroczenie prędkości. Nie pasowało to do czasu morderstwa Kariny. Musiałby wejść do domu, wrócić na Boylston Place, a następnie porwać i zabić Karinę, po czym rozczłonkować i porzucić jej ciało. Rok po zabójstwie Kariny Whitten popełnił samobójstwo.
Podejrzani byli również pracodawcy Kariny, Frank Rapp i Susan Nichter. Inne młode nianie znały Franka Rappa i określały go jako “przerażającego”. Żadne z nich nie miało alibi. W poniedziałek na posesji Franka i Susan w śmietniku wybuchł pożaru. śledczy przebadali popioły z pożaru pod kątem śladów ludzkich szczątków, ale żadnych nie znaleziono. Mało prawdopodobnie, że to Frank i Susan zabili Karinę. Dlaczego czekaliby, aż wyjdzie do klubu w Bostonie, skoro w ciągu tygodnia codziennie pracowała w ich domu?
John Zewizz, muzyk muzyki industrialnej, również był brany pod uwagę jako podejrzany. Zewizz mieszkał niedaleko miejsca, w którym znaleziono ciało Kariny. Był uzależniony od heroiny. Muzyka i występy zespołu Zewizza, Sleep Chamber, wzbudzały kontrowersje, zważywszy na tematykę S&M i niewoli. Nigdy jednak nie postawiono mężczyźnie żadnych zarzutów w sprawie morderstwa Kariny Holmer.
Teorie
Od czasu zabójstwa Kariny pojawiły się teorie na temat jej śmierci, ale pozostały one tylko teoriami i nigdy nic z nich nie wynikło.
W jednym z listów do domu Karina Holmer napisała do swojej przyjaciółki, że wydarzyło się “coś strasznego”, co wyjawi po powrocie do domu. Niektórzy uważają, że to “coś strasznego” było powodem jej zamordowania.
Jedna z najpopularniejszych teorii mówi, że ciało Kariny zostało przecięte na pół, a jej dolna połowa ukryta, aby ukryć fakt, że była napastowana seksualnie. Jej zabójca chciał mieć pewność, że nie będzie można znaleźć na niej śladów jego DNA .
Wygląda na to, że ktokolwiek zamordował Karinę, wiedział, co robi i jak zatrzeć ślady, biorąc pod uwagę fakt, że umył ją do czysta i upewnił się, że na jej ciele nie pozostaną żadne dowody. Był to ktoś, kto miał narzędzia do rozczłonkowania ciała. Być może posiadał jakąś wiedzę na temat anatomii człowieka (lub zwierzęcia).
Karina spotykała się z policjantem. Według niektórych teorii to on ją zabił. Mogło mu to ujść na sucho.
Czarna Dalia z Bostonu?
Dziennikarz kryminalny Billy Jensen, były redaktor Boston Phoenix, opublikował artykuł porównujący tragiczną śmierć Kariny Holmer ze śmiercią Elizabeth Short “Czarną Dalią” z 1947 roku. Artykuł wksazuje liczne podobieństwa tych dwóch spraw. Artykuł jest w języku angielskim:
billyjensen.com/black-blonde-hideous-sorority-hollywoods-black-dahlia-bostons-swedish-nanny/
Gdyby to się stało dzisiaj…
Prokurator David Meier stwierdził, że sprawa Kariny Holmer nigdy go nie opuści. Opowiada, że przejeżdżając obok miejsca znalezienia ciała Kariny w Fenway, za każdym razem o niej myśli. Dla Meiera sprawa Kariny jest jeszcze bardziej przerażająca teraz niż 25 lat temu.
Meier uważa, że gdyby ta sprawa wydarzyła się w dzisiejszych czasach, najpewniej zostałaby rozwiązana. Policja miałaby w końcu do dyspozycji większą ilość dowodów: zdjęć, wiadomości tekstowych lub rozmów i nagrań z monitoringu.