Dziewczynka z okienka
Rok 2005, Plant City na Florydzie. Rodzina zamieszkująca w sąsiedztwie zobaczyła w oknie jednego z domów postać dziewczynki. Dziecko miało zapadnięte poliki, bladą cerę, można było dostrzec brudny koc, którym dziewczynka była okryta. Sąsiedzi byli zaskoczeni – myśleli, że w tym domu mieszka jedynie kobieta w średnim wieku, Michelle, oraz jej dwóch dorosłych synów.
Postać w oknie zniknęła tak szybko, jak się pojawiła. Sąsiedzi nie chcieli podnosić alarmu, przez następnych kilka tygodni bacznie obserwowali dom sąsiadki.
![](https://i0.wp.com/zaginieniprzedlaty.com/wp-content/uploads/2020/11/danielle-crockett-matka.jpg?resize=300%2C200&ssl=1)
Mijały tygodnie, a dziewczynka ani razu nie pokazała się w oknie. Zaniepokojeni sąsiedzi, aby mieć spokojne sumienie, postanowili zgłosić sprawę do odpowiednich służb. Rodzina, która zgłosiła sprawę na policję, przez okno w dalszym ciągu obserwowała rozwój wydarzeń. Przed domem Michelle zjawił się patrol, a dwoje funkcjonariuszy weszło do środka. Rodzina patrzyła jak po chwili jeden z nich opuszcza dom blady jak ściana…
Na miejsce wezwano więcej funkcjonariuszy, a jedna z kobiet, które zostały wezwane do sprawy zalała się łzami twierdząc, że nigdy nie widziała czegoś równie okrutnego.
Dom strachu
Dom, w którym mieszkała dziewczynka był w tragicznym stanie. Na ścianach były odchody, po całym domu biegały karaluchy, a zapach, zdaniem jednego ze śledczych, był gorszy od zapachu rozkładających się zwłok.
Michelle Crockett zdenerwowała się, gdy w swoim domu zauważyła funkcjonariuszy. Policjanci szli po domu Crockett małym, wąskim korytarzem, aż na jego końcu trafili na pomieszczenie, które swoją wielkością przypominało raczej garderobę niż pokój mieszkalny.
W pomieszczeniu zauważyli małą dziewczynkę, której ciało pokryte było ukąszeniami karaluchów, a cały pokój pokryty był ciemnością i brudem. Dziewczynka na oko miała kilka lat, jednak ubrana była jedynie w niemowlęcą pieluchę.
Danielle, bo tak nazywała się zaniedbana dziewczynka, była córką Michelle Crockett. Po interwencji policji dziecko od razu trafiło do szpitala, gdzie spędziło kolejnych 6 tygodni. Matka dziewczynki została aresztowana, ale nie widziała swojej winy.
Po przesłuchaniu Michelle wyszło na jaw, że dziewczynka ma 7 lat, ale nigdy nie wyszła na podwórko, nigdy nie widziała słońca, nie dostawała też normalnych posiłków. Co za tym idzie, nie umiała przeżuwać. W trakcie pierwszego ważenia, Danielle ważyła tylko 20 kg. Rozwojowo dziewczynka była na etapie niemowlęcia.
W tym momencie specjalistom zależało na tym, aby nauczyć ją samodzielnie jeść oraz korzystać z toalety. Danielle opuściła szpital i w październiku 2005 r. poszła do szkoły.
Dziewczynka pobierała naukę w klasie specjalnej, miała wiele trudności adaptacyjnych. Danielle chowała się w szafkach, unikała dotyku, była agresywna wobec nauczycieli. Kolejne 2 lata dziewczynka spędziła w domach zastępczych. Pracownicy socjalni rozpoczęli poszukiwania stałego domu dla Danielle, wiedzieli, że będzie to nie lada wyczyn.
8-letnia wówczas dziewczynka nadal wymagała stałej opieki i wsparcia jak dzieci o wiele młodsze od niej. Zdjęcie 8-latki trafiło do „Galerii serca” – to udostępnione zdjęcia dzieci, które czekają na adopcję. Kilka tygodni później zgłosiło się małżeństwo, Bernie i Diane Lirow.
Para od wielu miesięcy poszukiwała dziecka, które mogliby zaadoptować. Mieli kilku dorosłych synów oraz jednego wspólnego. W kwestionariuszu zaznaczyli, że nie są w stanie zająć się dzieckiem niepełnosprawnym, ale widząc zdjęcie Danielle szybko zmienili zdanie.
Małżeństwo Lirow szukało kontaktu z dziewczynką, jednak często im odmawiano, ze względu na sprzeczność z informacjami, które wpisali w kwestionariuszu. Po wielu staraniach Lirowów, udało im się w końcu spotkać z dziewczynką. Pomimo obaw specjalistów, mała Danielle od razu zaufała rodzinie Lirow.
Nadzieja
Kwiecień 2007 r.
Początkowo zachowanie Danielle sprawiało wiele trudności. Dziewczynka nie chciała spać, jeść, wychodzić z domu, bywała agresywna.
Michelle Crockett nadal nie chciała zrzec się praw rodzicielskich pomimo, że w tamtym okresie kobiecie groziło 20 lat więzienia. W końcu zgodziła się na ugodę, zrzekając się praw rodzicielskich w zamian za zmniejszenie wyroku. 20 lat zamieniono na karę 2 lat aresztu domowego oraz 100 godzin prac społecznych.
W październiku 2007 roku Bernie i Diane Lirow stali się rodzicami Danielle. Od tej pory znacznie poprawił się stan zdrowia dziewczynki – urosła, przybrała na wadze, zaczęła rozumieć komunikaty oraz zauważać, gdy robi coś złego. Danielle nauczyła się kiwać głową, samodzielnie jeść oraz korzystać z toalety.
Jak się okazało, pracownicy socjalni wiedzieli, że w domu Crockettów przebywa mała dziewczynka. Swoje opieszalstwo tłumaczyli tym, że zawsze dążą do tego, aby nie zabierać dzieci ich biologicznym rodzicom. Po kilku latach od odebrania Michelle córki, kobieta czuła się ofiarą systemu.
Obecnie Danielle ma 22 lata, a jej IQ wynosi 50, co traktowane jest jako średnie upośledzenie umysłu. Osoby o takim ilorazie inteligencji są niezdolne do wykształcenia, ale są zdolne, aby zadbać o siebie i żyć w miarę samodzielnie.
Dani, tak nazywają ją rodzice, może teraz żyć pełnią życia. Młoda kobieta poznaje świat, korzysta ze słońca, obserwuje naturę. Dani w dalszym ciągu jest nieufna wobec kobiet. 22-latka nauczyła się kilka zdań, potrafi powiedzieć „Cześć tato!” lub „Kocham Cię”. Cudownie jest wiedzieć, że po tylu krzywdach i latach cierpienia Dani jest kochana, zaopiekowana i szczęśliwa.
Źródło:
https://www.youtube.com/watch?v=WJXRW__tEfg&ab_channel=KarolinaAnna